شعر

نوکش را بوسیدم      گردنش را چسبیدم عاشقانه      و رکاب زدم

توی راه      سرش گرم تماشای کفش های زنانه

قوقولی قوقو با لحن آصف برخیا

خواندنِ عجایب النسا

قلاده را در آوردم

حساس بود     روی طعمِِ کنجد و نبات

تفاوت سعد و نحس     قورباغه ها

با دیس پلو      بحث فلسفی میکرد

تمام زن ها یک مار درازند     در مضرب چهار

لیله محتاله اند     ماسه های گرمند

به به و شاخه شاخه      درخت بادامند

توی بال چپش     سوزن زدم

هی! تندتر

تاجش را چرخاندم      روشن نشد

پرو پتش را کندم     بی فایده

خروس سر به هوا خون خورده و ملنگ     چشمش به دکه های خنزر پنزری

شدم نقش هر دو

سوار و مرکب     استکان و نعلبکی     نارنج و ترنج

دورم تمام و نوبت نبود      باید فرز     پیچ اولین بهار پیاده میشدم