بی‌پرده برآئی چو به صحرای قیامت
خلد از هوس آید به تماشای قیامت
 
هنگامه بگردد چو خورد غلغلهٔ تو
بر معرکه معرکه آرای قیامت
 
در حشر گر آید نم رحمت ز کف تو
روید همه شمشیر ز صحرای قیامت
 
در قتل من امروز مبر خوف مکافات
کاین داوری افتاد به فردای قیامت
 
بنشین و مجنبان لب عشاق که کم نیست
غوغای قیام تو ز غوغای قیامت
 
پروردهٔ تفتندهٔ بیابان تمنا
جنت شمرد دوزخ فردای قیامت
 
فرداست دوان محتشم از دست تو در حشر
با صد تن عریان همه رسوای قیامت
۱۳۶